Chapter 2 [1/2]




Chapter 2 [1/2]




      [CHAYAN PART]

     ก่อนเหตุการณ์รถชน 1 ชั่วโมง




     "อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อืมมมมมม ชยันต์ค่ะแรงอีก มิ้นเสียว ไม่ไหวแล้วค่ะ" เสียงหวานอ้อนวอนร้องขอชายหนุ่มที่กำลังโยกสะโพกอยู่ข้างหลัง

     พับ พับ พับ

     "อืมมมมม ฉันก็จะเสร็จ พร้อมกันนะ อ่าาา " ชายหนุ่มพูดพร้อมกับโยกสะโพกเร็วขึ้นกว่าเดิม เพื่อหวังจะไปถึงเส้นชัย

     พับ พับ พับ พับ

     "อ๊ายยยยยยย/อ่าาาาาาาา"

     "ทำความสะอาดมันซะ" ผมพูดจบหลังเสร็จกิจกรรม ถอดถุงยางออก นั่งเอนหลังบนโซฟา ก่ายแขนพนักพิงทั้งสองข้างอยู่ในท่าสบาย เพื่อให้หญิงสาวปรนนิบัติให้

     "ได้สิคะ... จุ๊บ อืม แผล่บ อ่อกๆ ๆ ๆ ๆ อือออ อืมมม" หญิงสาวนั่งลงตรงหว่างขา จูบความเป็นชาย และทำตามคำสั่ง เพื่อเอาใจชายหนุ่ม


     Rrrrrrrrrr Rrrrrrrr


     เขาเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่วางเอาไว้ดูว่าใครโทรมาและกดรับ

     "ฮัลโหล ว่าไง"

     "ไงไอ้เสือ ทำอะไรอยู่วะ" ไอ้นัทถามผม
     ผมมีเพื่อนอยู่3คนครับ ไอ้นัท ไอ้ธัน ไอ้ไฟ ไอ้นัทเนี้ยตัวดีเลยชอบชวนผมไปดริ้งมองผู้หญิงในผับบ่อยๆ พาผมเมาหัวราน้ำตลอด รู้สึกตัวอีกทีก็ชอบมาอยู่โรงแรมกับผู้หญิง ไม่รู้ผู้หญิงหิ้วผมหรือผมหิ้วผู้หญิงกันแน่ บางทีไอ้ธัน ไอ้ไฟ ก็ไปด้วยแต่ไม่ค่อยนักเพราะธันเป็นเด็กอนามัยครับนอนโคตรเร็ว ส่วนไฟมันเป็นคนชอบความเงียบสงบ และส่วนนึงมันกับธันก็เป็นรูมเมทกันด้วย ถ้าธันไม่ไปมันก็ไม่ด้วย มันบอกว่ามันขี้เกียจ

     "มีอะไร กูกำลังยุ่งนิดหน่อย" ผมเอามืออีกข้างวางบนหัวหญิงสาว พลางกระเด้งสะโพกส่งไปครั้งหนึ่ง

     "กุว่าคืนนี้จะชวนมึงไปกินเหล้าด้วยกันหน่อยสนปะ"

     "กี่โมง" ผมว่าแล้วก็มองนาฬิกาบอกเวลาห้าโมงเย็น

     "3 ทุ่ม ร้านเดิม"

     "เค เจอกัน"

     "จะไปแล้วเหรอคะ" พอว่าสายเสร็จ หญิงสาวก็กระเง้ากระงอดใส่
     "ไม่ใช่เรื่องของเธอ เอาไปเช็ค แต่งตัวละไปได้แล้ว" ผมสั่ง และหยิบเช็คเงินสดให้กับเธอ

     "ขอบคุณค่ะ จุ๊บ" หญิงสาวยิ้มหวานให้ จุ๊บแก้ม และเดินออกไป
     ผมมองไปยังหน้าต่างดูทัศนียภาพที่สวยงามด้านนอกโรงแรม ที่นี่เป็นโรงแรมในเครือของครอบครัวของผมเอง ซึ่งมีผมคอยช่วยดูเเลแทนคุณพ่อคุณแม่ที่อาศัยอยู่ต่างประเทศซะส่วนใหญ่กับน้องชาย โชคดีว่าโรงแรมแห่งนี้ห่างจากมหาลัยไปไม่มาก ผมเลยไปมาสะดวก ถึงแม้ว่าผมจะมีคอนโดที่อยู่ใกล้ๆ นี้เหมือนกัน แต่ผมไม่นิยมหิ้วผู้หญิงเข้าไปเพราะผมค่อนข้างหวงพื้นที่ส่วนตัวของตัวเอง แม้แต่กับเพื่อน

     พอผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลงไปข้างล่างของโรงแรมโดยใช้ลิฟต์ของผู้บริหาร วันนี้ก่อนไปหาไอ้นัทผมต้องเข้าไปมหาลัยก่อน เพื่อจะเอารายงานไปฝากไว้กับไอ้ไฟเผื่อพรุ่งนี้ผมอาจจะไม่ได้เข้าเรียนเช้าเพราะแฮงค์หนัก พอออกจากลิฟต์พนักงานที่เปิดประตูโรงแรมเห็นผมก็ก้มหัวแสดงความเคารพ ผมพยักหน้าให้เเละเดินออกจากโรงแรมเพื่อไปยังรถที่จอดอยู่ข้างหน้าตึก
     พอขับรถไปเรื่อยๆ อยู่ดีๆ ก็มีจักรยานขี่ตัดหน้ามาพอดี


     "เฮ้ย!! "

     เอี๊ยดดดด

     โครมม



     "เชี้ยเอ๊ย!! " ผมสบถออกมา แล้วรีบออกจากรถมาดูคนเจ็บทันที

     และผมก็ต้องตกใจกับคนที่ขี่จักรยานตัดหน้ารถผม เชี้ย...นี่มันเด็กที่เขากับไอ้นัท ไอ้ไฟมองกันเมื่อเช้านี้นี่หว่า จริงๆ ผมก็ไม่ได้ชอบผู้ชายหรอกนะแต่ไอ้เด็กนี่มันขาวมากถึงแม้จะไม่น่ารักเท่าเพื่อนตัวเล็กข้างๆ กันก็เถอะ แต่มันก็โคตรจะมีเสน่ห์ ผมยังคิดอยู่เลยว่าจะเข้าไปรู้จักยังไง ไม่คิดว่าเหยื่อที่มองเอาไว้จะมาเกยถึงที่นี่

     หลังจากได้สติ ผมก็เดินเข้าไปหาเด็กคนนั้น

     "ขี่จักรยานยังไงไม่มองรถวะ! " ผมว่ามันเพราะเวลาผมรีบและมีอะไรมาขัดขวางผมค่อนข้างจะหงุดหงิด

     "กุสิที่ต้องว่ามึง กุขี่จักรยานมาทางตรงมึงเลี้ยวออกจากซอย ทำไมไม่มองรถเลยเล่า โอ้ยยยย" มันพูดจบแล้วก็ร้องออกมา พูดกันตรงๆ ผมก็ผิดนั่นแหละที่ไม่ดูรถทางตรง แต่มันก็ผิดเหมือนกันนะที่ไม่มองรถดีๆ มัวแต่มองอะไรก็ไม่รู้

     "เฮอะ! ตั้งใจจะเอาจักรยานตัวเองมาขวางเพื่อเรียกร้องค่าเสียหายหรือเปล่า อยากได้ดีๆ ก็ไม่บอก จะได้ไม่ต้องมานั่งเจ็บตัวแบบนี้ แค่นอนอ้าขาให้กุ ก็ได้เงินแล้ว แถมได้เงินเยอะกว่าด้วย" จริงๆ ผมก็ไม่ได้อยากว่าอะไรมันหรอก แต่ปากมันพาไป รู้สึกมองหน้ามันแล้วทำตัวไม่ถูกยังไงก็ไม่รู้ ชยันต์เอ้ยย... หน้าตีปากตัวเองจริงๆ

     ผมก็ยืนทะเลาะกับมันนานพอสมควร เถียงกับผมได้แบบนี้ก็คงจะไม่ได้เป็นอะไรมากแล้วล่ะมั้ง จริงๆ ผมก็อยากจะไปส่งมันที่โรงพยาบาลนะ แต่แม่งปากหมาฉิบหายเลยวะ ผมก็อดไม่ได้ที่จะพูดจาแรงๆ ใส่มัน

     ผมจนมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาผมดูคนที่โทรมาเป็นไฟ มองนาฬิกาก็ใกล้จะถึงเวลานัดแล้ว ผมก็ทำตัวชั่วมากโยนเงินไปให้มันแถมให้ไปมากเสียด้วย เอาไปซื้อจักรยานใหม่ เพราะผมคิดว่าผมควรรับผิดชอบจ่ายค่าเสียหายให้กับมัน ทำจักรยานมันพังขนาดนั้น แต่ก็นะผมพูดดีกำมันไม่ได้แล้ว ผมก็เลยกวนตีนใส่มันให้มันโมโหเล่น จริงๆ ตอนมันโมโหก็น่ารักดีนะ แก้มป่องๆ นี้น่าฟัดชะมัด

     ผมก็เดินออกมาโดยทำเป็นไม่สนใจมันที่ตะโกนเรียกผมอยู่อย่างนั้น
     ผมขับรถออกมาจากบริเวณนั้นทันทีพลางมองกระจกหน้ารถดูเด็กผู้ชายคนนั้นที่ยังนั่งอยู่ มันมองตาเขม่งตามรถผมที่ขับออกมา

     อ่า...ผมลืมถามชื่อมันไปเลยแฮะ
                                        
     แต่ช่างมันเถอะ...ผมรู้สึกว่าผมคงจะได้เจอมันบ่อยๆ แน่ต่อจากนี้ ไว้ถึงวันนั้นค่อยถามแล้วกัน


[END CHAYAN PART]

ความคิดเห็น